از تو ممنونم، بخاطر حس خوب دستهایت، وقتی میتوانست بگریزد از این شانههای افتاده و اشکهای مانده در دیدگان. از تو ممنونم بخاطر اثبات بودنت در این سرای آهنین آدمها، که هر ثانیهاش ترس است و آواز تنهایی. زمان، آموخته به افکارم که بعضی آدمها سایهی وجودشان غبار از دل تنگت بر میدارد، چه رسد به حضور همیشگیشان. تو یک نگاهت میارزد به تمام آنانی که باید میبودند، اما نماندند. از «تو» ممنونم …❤️ حاتمه ابراهیم زادهبرای یک عشق ماندگار✨
برچسب:
نویسنده: کاوه حیدریان
تاريخ: جمعه
25 آذر
1401 ساعت: 12:12